Streszczenie Jest 31 grudnia 1977 r. W rodzinie Borejków trwają intensywne przygotowania do Sylwestra. Dwie młodsze siostry Borejkówny – czternastoletnia Ida i siedemnastoletnia Gabrysia właśnie wracają do domu z zakupów. Przyglądały się wprawdzie wystawom sklepowym z pięknymi, sylwestrowymi kreacjami, ale wiedziały, że je na nie stać. W pewnym momencie z zza rogu wyłonił się barczysty przystojniak, którego Gabrysia od razu poznała – był to Janusz Pyziak, który razem z nią trenował koszykówkę. Jak się okazało Janusz był znanym podrywaczem, co przeszkadzało zauroczonej w nim Gabrysi. Dziewczyny nie chciały same spędzić tego wieczoru. Gabrysia była co prawda zaproszona na prywatkę do kuzynki Joanny, ale bohaterce przeszkadzało to, że będzie na niej również Pyziak. Postanowiła jednak iść, ale na przeszkodzie stanął kolejny problem – nie miała w co się ubrać. Z pomocą mamy, która uszyła jej piękną suknię, Gabrysia nabrała pewności siebie i postanowiła wspaniale spędzić wieczór. Zanim jednak wyszła, w domu rozległ się dzwonek – do drzwi dzwoniła rozzłoszczona sąsiadka, która skarżyła się na hałasy pochodzące z ich mieszkania. Gabrysia jednak w końcu znalazła się w domu kuzynki. Była tu też cała masa jej znajomych: m. in. Danusia, Cesia, Aniela Kowalik, Pyziak i Robrojek. Świetną zabawę przerwał telefon Idy, która miała złą wiadomość. Mama Gabrysi zachorowała i zabrało ją pogotowie. Przerażona Gabrysia wybiegła z domu kuzynki, a za nią wyszedł Robrojek. W domu Gabrysia dowiedziała się od sióstr, że mamę strasznie bolał żołądek i miała operację. Wszystkie dziewczynki przestraszyły się stanem zdrowia mamy. Rankiem Gabrysia musiała stawić czoła nowym obowiązkom. To ona musiała przejąć teraz wszystkie zadania mamy. Od teraz to na jej głowie był cały dom. Wcześnie z rana zadzwoniła do szpitala, by dowiedzieć się jak czuje się mama. Okazało się, że powoli wraca do zdrowia, a jej stan się poprawia. Uspokojona tym Gabrysia, przyłożyła jeszcze głowę do poduszki, by zażyć jeszcze trochę snu, gdy nagle usłyszała, że ktoś dobija się do drzwi. Była to znów sąsiadka Szczepańska, która zarzucała im brak kultury i drażniące ją hałasy. Od dnia kiedy mama znalazła się w szpitalu, życie Gabrysi wyglądało całkiem inaczej. Z powodu natłoku obowiązków, jakie na nią spadły, bohaterka musiała zwolnić się ze szkoły. W gotowaniu nie była zbyt dobra (przygotowała na obiad morszczuka, ale się spalił). Na szczęście z pomocą przybyła ciocia Fela, u której Borejkowie od tej pory jedli posiłki. Po obiedzie Borejkowie pojechali odwiedzić mamę do szpitala. Gdy Gabrysia wróciła do domu, przyszli do niej znajomi z liceum poligraficznego: Aniela, Robrojek i Pawełek. Przedstawili jej swój pomysł, by założyć grupę dyskusyjną Eksperymentalny Sygnał Dobra (ESD), która będzie miała na celu wywoływanie u innych osób szczerego, życzliwego uśmiechu. Kolejne obowiązki, jakie spadały na Gabrysię (przygotowywanie posiłków, wyprawianie dzieci do szkoły) uświadomiły jej jak wielką i trudną pracę wykonywała codziennie mama. Tego dnia tata wyszedł do Biblioteki Raczyńskich. Gabrysia musiała sama zająć się dziećmi, zrobić zakupy, przygotować posiłki i zadzwonić do spółdzielni, aby poinformować o chorobie mamy. Nutria i Patrycja chciały napisać list do mamusi, który potem przeczyta jej tata. Upłynęło kilka dni. Gabrysia wiedziała, że musi iść do szkoły, bo dziś jest zapowiedziana klasówka z fizyki. W przeciwnym razie grozi jej otrzymanie dwói. Ku jej największemu szczęściu okazało się jednak, że nauczyciel z powodu wizytacji odwołał klasówkę. Co więcej – Gabrysia z odpowiedzi dostała piątkę, tak że jej sytuacja nie przedstawiała się już wcale tak tragicznie. Tego samego dnia po południu Gabrysia wybrała się na przyjęcie urodzinowe do Anieli. Zabawa była wprawdzie udana, ale przerwał ją telefon, w którym Gabrysia dowiedziała się, że jej siostry zachorowały na świnkę. Zaniepokojona opuściła więc prywatkę i wróciła do domu. O północy obudził ją krzyki sąsiadki. Gabrysia postanowiła do niej pójść i powiedzieć jej o otworze w ścianie, z powodu którego słyszy wszystko, co dzieje się w sąsiednim mieszkaniu. Następnego dnia Gabrysię odwiedził szkolny kolega, Janusz Pyziak, chcąc dowiedzieć się co u niej słychać. Siostrom Gabrysi od razu przypadł do gustu i wspólnie bawili się w pociąg. Niedługo potem Janusz odprowadził Gabrysię na zebranie trójek klasowych w szkole Natalii. Trzymali się wprawdzie za ręce, ale szli w milczeniu, aby nie przerywać tej chwili zbędnymi słowami. Wieczorem znów szli razem – tym razem, by odwiedzić w szpitalu Milę Borejko. Na niej jednak Janusz nie zrobił większego wrażenia. Mama Gabrysi napisał nawet list, w którym wyraziła swą opinię na temat „narzeczonego córki”. Pan Ignacy również zachorował na świnkę. Sytuację pogorszyło też to, że ciocia Felicja nie mogła już dłużej pomagać Borejkom, gdyż musiała wrócić do pracy. 15 stycznia Gabrysię odwiedzili koledzy i zorganizowali spotkanie grupy ESD. Danusia sporządziła protokół i po tańcach oraz skosztowaniu pysznego ciasta członkowie grupy zaczęli głosować nad wyborem prezesa. Wybór padł na Anielę Kowalik. Obradom grupy przysłuchiwała się wścibska sąsiadka, która napisała donos do dyrektora szkoły, że młodzież w mieszkaniu obok zajmuje się rozprowadzaniem narkotyków LSD. W trakcie następnego spotkania do pokoju Gabrysi wszedł wicedyrektor i wychowawca Dmuchawiec. Pan Ignacy próbował załagodzić sytuację zapewnieniami, że jego córka na pewno nie jest zamieszana w handel narkotykami. Po tłumaczeniach pozostałych członków grupy wyszło na jaw, że pani Szczepańska coś źle usłyszała i wszystko pokręciła. Profesor Dmuchawiec napisał list do pana Ignacego, w którym oczyszczał z zarzutów członków grupy, ale jednocześnie zabronił ich dalszej działalności i sugerował, by pilniej przykładali się do nauki. W sobotę Gabrysię odwiedził Pyziak, który chciał zamurować dziurę w ścianie, przez którą sąsiadka wszystko podsłuchiwała. Wieczorem razem z Gabrysią wybrali się do kina. Nocny seans zakończył romantyczny spacer po mieście. Dla Pyziaka nadarzyła się znakomita i niepowtarzalna okazja, by wyznać Gabrysi co do niej czuje. Ta jednak nieustannie mu przerywała w przeświadczeniu, że on będzie usiłował ja okłamać. Janusz był jednak nieustępliwy i w efekcie sprowokował awanturę, porównując Gabrysię do „kwiatu kalafiora” (tak jak on, dziewczyna nie miała w sobie za grosz romantyzmu). Pokłócili się więc, a urażona Gabrysia wróciła do domu. Chciało jej się tylko płakać. W domu na klatce schodowej natknęła się na pana Kaczmarka i razem weszli do piwnicy, by przekonać się skąd pochodzą hałasy, które słychać każdej nocy. Oczom nie mogli uwierzyć, gdy w piwnicy ujrzeli jakichś ludzi, którzy cięli i dzielili mięso. Zagadka nocnych hałasów została więc wyjaśniona. Zaraz po obiedzie Gabrysia wybrała się do szpitala, by odwiedzić mamę. Chciała się też poradzić jej w sprawie Janusza. Ta nie była do niego przekonana i próbowała zniechęcić córkę do dalszych z nim spotkań. Gabrysia postanowiła pójść za jej radą. Kiedy w drodze powrotnej spotkała chłopaka, dała mu wyraźnie do zrozumienia, że jest jej już całkowicie obojętny. Następnego dnia, choć Gabrysia nie miała dobrego humoru (nadal przeżywała przykre słowa Pyziaka), postanowiła upiec tort, ponieważ zbliżały się imieniny taty. Chciała na nie też zaprosić kilku kolegów z klasy. W dniu imienin, gdy tata wszedł do domu, tort i prezenty od dzieci już na niego czekały. Nieoczekiwanie w drzwiach stanęła też mama, którą właśnie wypuścili ze szpitala i było to najwspanialszym prezentem, jaki wszyscy mogli sobie tylko wymarzyć. Zaraz zaczęli też przychodzić kolejni goście, znajomi taty z pracy i członkowie grupy ESD. Gabrysia postanowiła pójść do sąsiadki poczęstować ją kawałkiem tortu. Nieoczekiwanie do drzwi zadzwonił też Pyziak, który chciał przeprosić Gabrysię i mocno ją uściskał. Dziewczyna dała się przeprosić i już miała go pocałować, gdy wtem w progu stanęła pani Szczepańska z radosnym uśmiechem na twarzy. Gabrysia wiedziała już w jaki sposób można czynić dobro. Plan wydarzeń 1. Intensywne przygotowania do Sylwestra u Pani Szczepańska skarży się na Gabrysia na prywatce u kuzynki Przykry telefon – mama jest w Niepokój Gabrysi – szybki powrót do Natłok obowiązków, jaki spada na Pomoc cioci Felicji w pracach Piękna inicjatywa – założenie grupy Odwiedziny u mamy i pisanie do niej Gabrysia unika dwói z Urodzinowe przyjęcie u Anieli Przerwanie imprezy – dziewczynki zachorowały na Hałasy Pyziak odwiedza Spotkanie grupy ESD (sporządzanie protokołu).16. Donos do dyrektora sąsiadki Szczepańskiej – podejrzenia, że młodzież handluje w domu Wizyta nauczycieli – profesora Dmuchawca i Pieroga u Zawieszenie działalności Zamurowanie dziury w ścianie, przez którą podsłuchiwała Gabrysia i Pyziak idą do kina; kłótnia – porównanie dziewczyny do „kwiatu kalafiora”.21. Gabrysia rozmawia z mamą na temat Pyziaka (czuje się urażona).22. Zejście do piwnicy i odkrycie skąd pochodzą dziwne Przygotowania do imienin taty – pieczenie Nieoczekiwane zjawienie się Pyziaka. 25. Przeprosiny zwieńczone czułym pocałunkiem. Rozwiń więcej

Ta pomoc edukacyjna została zatwierdzona przez eksperta!Materiał pobrano już 810 razy! Pobierz plik charakterystyka_profesora_dmuchawca_kwiat_kalafiora już teraz w jednym z następujących formatów – PDF oraz DOC. W skład tej pomocy edukacyjnej wchodzą materiały, które wspomogą Cię w nauce wybranego materiału. Postaw na dokładność i rzetelność informacji zamieszczonych na naszej stronie dzięki zweryfikowanym przez eksperta pomocom edukacyjnym! Masz pytanie? My mamy odpowiedź! Tylko zweryfikowane pomoce edukacyjne Wszystkie materiały są aktualne Błyskawiczne, nielimitowane oraz natychmiastowe pobieranie Dowolny oraz nielimitowany użytek własnyCharakterystyka profesora Dmuchawca. W pierwszych dwóch powieściach z cyklu Jeżycjada – „Szóstej klepce” i „Kłamczusze” – profesor Dmuchawiec pojawia się. Napisz charakterystykę profesora dmuchawca z lektury pt ,,Kwiat Kalafiora” Za dobrą charakterystykę dam naj i wogle potrzebuje to na dziś. Nauczyciel był człowiekiem spokojnym, liberalnym, sprawiedliwy w ocenie uczniów, dowcipny, sympatyczny, lubiany przez swoich wychowanków, dobry. Małgorzata Musierowicz „Jeżycjada” – Charakterystyka profesora Dmuchawca. rolę w tomie zatytułowanym „Kwiat kalafiora”, stanowiącym trzecią część z „Kwiatu kalafiora”?. Gdzie znajdę charakterystykę prof. Dmuchawca z. Profesor Dmuchawiec to wychowawca z powołania,Nauczyciel był człowiekiem spokojnym, liberalnym, sprawiedliwy w ocenie uczniów, dowcipny, sympatyczny, lubiany przez swoich wychowanków, dobry. Zapomniałeś, kim jest Profesor Dmuchawiec, postać w lekturze Kłamczucha, Musierowicz Małgorzata? Udostępniamy tutaj dokładny opis oraz charakterystykę. Był to człowiek niezwykle rodziny, kultywujący starosłowiańskie tradycje i obyczaje. Był ojcem i przewodnikiem licznej rodziny. Miał ogromne poczucie godności i. Dawni uczniowie jednak o nim nie zapomnieli – nadal darzą go wielką sympatią i często odwiedzają go w jego domu. Profesor jest bardzo doświadczonym i mądrym. Małgorzata Musierowicz „Jeżycjada” – Charakterystyka profesora Dmuchawca. Profesor Dmuchawiec jest postacią pojawiającą się niemal we wszystkich kalafiora – streszczenieZnajdziesz tutaj wszystkie istotne informacje dotyczące lektury Kwiat kalafiora, którą napisał Musierowicz Małgorzata, streszczenie, opracowanie oraz. TREŚĆ Kwiat kalafiora. 31 grudnia 1977, sobota. W mieście trwały intensywne przygotowania do sylwestra. Gabrysia i Ida po zrobieniu zakupów wracały do krótkie: „Kwiat kalafiora”, Małgorzata Musierowicz. Poznaj wszystkie informacje dot. książki, które musisz znać przed. Kwiat kalafiora – streszczenie, plan wydarzeń. Streszczenie. Jest 31 grudnia 1977 r. W rodzinie Borejków trwają intensywne przygotowania do kalafiora – Małgorzata Musierowicz – Streszczenie szczegółowe. Ida Borejko miała czternaście lat, była chuda, rudowłosa i odziana w rady udzielił Ewie Profesor DmuchawiecEwa Jedwabińska to bohaterka powieści Małgorzaty Musierowicz pt Opium w rosole Jedwabińska jest matką Aurelii Genowefy Jest ona nauczycielką matematyki Dmuchawca Profesor Dmuchawiec Wygląd zewnętrzny profesora. Jakich rad, podczas rozmowy w szpitalu udzielił Ewie profesor. Ewa Jedwabińska to bohaterka powieści Małgorzaty Musierowicz pt Opium w rosole Jedwabińska jest matką Aurelii Genowefy Jest ona nauczycielką matematyki Jakich rad, podczas rozmowy w szpitalu, udzielił Ewie profesor Dmuchawiec? Rady profesora zapisz w zeszycie. 6. Zastanów się, kiedy Ewa Jedwabińska. W tym specyficznym zespole przypadkowo dobranych ludzi jakim jest klasa szkolna bardzo ważna jest dobra atmosfera pracy. Łatwiej o nią, gdy mieszkania profesora DmuchawcaCharakterystyka Kreski!!! Kreska czyli Janina Krechowicz jest uczennicą pierwszej klasy Liceum. Jest wnuczką profesora Dmuchawca. Mieszkała w sąsiedniej. Ma córeczkę, która unika domu, mąż pani Jedwabińskiej także rzadko tam przebywa. Janka Krechowicz, czyli Kreska – wnuczka profesora Dmuchawca, mieszka z. Kreska, jedna z bohaterek, mieszka z dziadkiem – znanym czytelnikom z poprzednich tomów nauczycielem polskiego, profesorem D. Roosevelta 5 w Poznaniu. – Opis mieszkania Borejków: ,, Borejkowie zamieszkali w kamienicy przed niespełna dwoma miesiącami ( początek powieści 31 grudnia. Opium w rosole , pomożecie Mam napisać Skład rodzin, Opis Mieszkań, wnuczka profesora Dmuchawca, tajemnie zakochana w Maćku Ogorzałce, który z początku.

31 grudnia 1977, sobota Czternastoletnia Ida Borejko wraz ze starszą siostrą Gabrielą oglądają wystawę w Domu Mody „Telimena” w Poznaniu. Starsza dziewczyna ponagla ją do powrotu do domu z zakupami, gdyż jest głodna. Nagle natykają się na pewnego siebie szatyna. Gabriela traktuje go z góry i ciągnie siostrę za sobą. Tłumaczy, że to kolega z treningów koszykówki – Janusz Pyziak. Wspomina, że chłopak próbował ją poderwać, porównując do kwiatu jabłoni, jednak okazało się, że mówił tak wielu sympatiom, dlatego Gabrysia skarciła go i odtrąciła. W sylwestrowe popołudnie czuć było atmosferę zbliżającego się święta. Dekorowano miejsca zabaw, robiono ostatnie zakupy, tłoczono się w salonach fryzjerskich. Gabrysia zaproszona była na prywatkę do kuzynki Joanny, jednak nie miała się w co ubrać. Jej rodzina była wielodzietna i niezbyt majętna, jednak potrafiła wyzbyć się pokus materialnych. Gabrysia czytała myśli Arystotelesa, żartując z siostry - Idy. Mama – Mila Borejko, matka czterech córek nie zważała na kłótnie dziewczynek. Dwie z córek były rude (Ida i Natalia), dwie miały włosy blond (Patrycja i Gabrysia). Pan Borejko był w sklepie po kiełbasę wraz z pozostałymi córkami. Mama Borejko tego dnia nie czuła się najlepiej, była apatyczna. Rodzina mieszkała w kamienicy z 1914 roku, a Ida i Gabrysia zajmowały jeden z trzech pokoi. Przeprowadzili się tam przed dwoma miesiącami zamieniając na nie swe małe spółdzielcze mieszkanie. Okazało się, że były tu piece na węgiel, mosiężny piecyk gazowy, spróchniałe podłogi – remontu nie robiono od czasów przedwojennych. Gabriela czas spędzała na czytaniu książki pod kocem, zaś Ida stroiła się przed lustrem, gdyż planowała iść na prywatkę do Joanny. Dziwiła się, że jej siostra w ogóle nie dba o swą urodę. Po drobnej sprzeczce mama zdecydowała, że Ida jest za młoda na prywatki i musi zostać w domu. Może zaprosić swego adoratora – Waldusia. O siódmej z zakupów wróciła tata z córkami – Natalią zwaną Nutrią oraz pięcioletnią Patrycją-Pulpecją. Dziewczynki zaczęły oglądać bajkę. Tata wykorzystując chwilę spokoju rozmawiał z mamą w kuchni podczas przygotowywania kolacji. Gabrysia szukała stroju na prywatkę, jednak jedyne co miała to biała bluzka i granatowa spódnica. W domu Borejków nie przelewało się, dlatego na smakołyki zazwyczaj nie było pieniędzy. Mama starała się robić wszystko, by z tanich produktów przygotowywać pożywne posiłki. Gdy brakowało pieniędzy Borejkowie oddawali książki do antykwariatu. Kolacja z talerzy znikała w milczeniu i w mgnieniu oka. Mama postanowiła pomóc najstarszej córce i przygotować jej naprędce sukienkę ze starej żółtej firanki. Dziewczynki pokłóciły się o czystość koszulki Gabrysi, Pulpecja wylała na kolana taty herbatę i w tym momencie zadźwięczał dzwonek. strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 - - 8 - - 9 - - 10 -Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij

1. Jaką dyscyplinę sportu uprawiała Gabriela Borejko ? a. koszykówkę b. siatkówkę c. gimnastykę artystyczną d. piłkę ręczną 2. Jaki kolor włosów miały Ida i Natalia ? a. blond b. czarne c. rude d. brązowe 3. Wskaż prawidłowe imiona córek w rodzinie Borejków : a. Ida, Gabriela, Patrycja, Natalia b. Genowefa, Paulina, Natalia, Iwona c. Gabriela, Paulina, Ida, Nikola d. Ida , Nikola, Paulina, Gabriela 4. W rodzinie Borejków nazywano jedną z córek Nutrią z powodu ? a. na cześć jednej z kuzynek mieszkających w Anglii b. z powodu podobieństwa do bohaterki filmu przygodowego pod tytułem ,, Nutria ’’ c. z powodu zdrobnienia od imienia Nutelka d. z powodu imponujących górnych siekaczy i namiętności moczenia się w wodzie, 5. Jak nazywała się sąsiadka Borejków ? a. Szczepańska b. Szczypiorowska c. Szczecińska d. Sipińska 6. Jakiego przedmiotu uczył wicedyrektor Pieróg ? a. matematyki b. chemii c. fizyki d. biologii 7. Z jakiego przedmiotu Gabrysia musiała napisać pracę klasową, aby nie otrzymać na semestr oceny niedostatecznej ? a. fizyki b. matematyki c. języka polskiego d. chemii 8. Na jaki temat rozmawiali uczniowie klasy IIIb w czasie lekcji języka polskiego z profesorem Dmuchawcem ? a. o wynikach w nauce b. o studniówce c. dyskutowali na temat zazdrości d. rozmawiali o współczuciu 9. Jaką ocenę otrzymała Gabrysia z odpowiedzi podczas lekcji pokazowej z fizyki w czasie wizytacji z kuratorium ? a. trójkę b. piątkę c. czwórkę d. dwójkę 10. Co kupiła Joanna z okazji szesnastych urodzin Anieli ? a. elegancką torebkę b. bilet do kina c. książkę d. perfumy kupione w „Modzie Polskiej” 11. Od kogo Aniela otrzymała w prezencie urodzinowym tort ? a. cioci b. babci c. mamy d. kuzynki 12. Na jaką chorobę zachorowały siostry Gabrysi ? a. odrę b. różyczkę c. świnkę d. tyfus 13. Kto zastąpił Milę Borejko na wywiadówce klasy Ib , do której uczęszczała Nutria ? a. tata Borejko b. Gabrysia c. ciocia Felicja d. Ida 14. Kto towarzyszył Gabrysi podczas jej odwiedzin w szpitalu u mamy? a. Tomasz Kowalik b. Janusz Pyziak c. Robrojek d. Klaudiusz 15. Kto to był przewodniczącą trójki klasowej w klasie Ib ? a. pani Borejko, mama Natalii b. pani Kowalikowa, matka Tomcia c. pani Szczepańska, sąsiadka Gabrysi d. ciocia Felicja 16. Podczas rozmowy z Pyziakiem Gabrysia powiedziała : Słowa są źródłem nieporozumień. To cytat z : a. Biblii b. Ani z Zielonego Wzgórza c. Tajemniczego ogrodu d. Małego Księcia 17. Kto z rodziny Borejków nie zachorował na świnkę : a, Ida Borejko b. Ignacy Borejko c. Gabriela Borejko d. Patrycja Borejko 18. Dlaczego pan Kaczmarek, przedstawiciel Komitetu Blokowego, pojawił się domu państwa Borejków ? a, Komitet Blokowy otrzymał pismo od obywatelki Szczepańskiej w sprawie hałasów urządzanych w pokoju i piwnicy przez gości państwa Borejków b. Komitet Blokowy zbierał składkę na renowację elewacji kamienicy c. Komitet Blokowy zamierzał prosić o pomoc Ignacego Borejko w sprawie wymyślenia nazwy nowej ulicy d. wybrano Ignacego Borejko na przewodniczącego Komitetu Blokowego 19. Dlaczego Pieróg i Dmuchawiec pojawili się domu Borejków ? a. aby podziękować Gabrieli za doskonałe wyniki jako koszykarki b. aby przekazać list gratulacyjny dla rodziców Gabrieli c. z powodu oskarżenia sąsiadki o zażywanie, przez Gabrielę i jej gości, narkotyków d. z powodu nieobecności Gabrysi w szkole 20. Co oznacza skrót ESD ? a. Eksperymentalny Sygnał Dobra b. Ekskluzywny Salon Dominiki c. Ekspresyjne Studio Domowe d. Eleganckie Studio Darmowe 21. Jak nazwał Pyziak Gabrysię podczas kłótni po wyjściu do kina ,, Bałtyk '' ? a. kwiatem jabłoni b. kostką lodu c. kalafiorem d. kaktusem 22. Kto zamurował dziurę w ścianie w mieszkaniu Borejków ? a. Ignacy Borejko b. ciocia Felicja c. Janusz Pyziak d. profesor Dmuchawiec 23. W jakim mieście rozgrywały się opisane w książce wydarzenia ? a. Poznaniu b. Warszawie c. Katowicach d. Szczecinie Question 1 of 23

Jeśli w szkole chłopców fascynowały i fascynują przygody Tomka Wilmowskiego, bohatera serii powieści Alfreda Szklarskiego, to dziewczynki zdecydowanie wolą prozę Małgorzaty Musierowicz. Autorka ukończyła Wydział Malarstwa i Grafiki i, jak sama mówi, z braku zleceń zaczęła pisać teksty, by mieć co ilustrować. Wkrótce powstała powieść „Szósta klepka” – pierwsza opowieść, z serii „Jeżycjady”. Akcja jej powieści zawsze rozgrywa się w jednej z dzielnic Poznania – Jeżycach. „Szósta klepka” spotkała się z tak dużym odzewem, szczególnie młodych dziewcząt, że wkrótce powstały następne – „Kłamczucha” i właśnie „Kwiat kalafiora”. Powieść ta oprócz ukazania realiów Polski Ludowej z końca lat siedemdziesiątych porusza problemy istotne dla młodzieży – pierwsze miłości, problemy w szkole i rodzinie. Główna bohaterka – Gabrysia Borejko – to siedemnastoletnia sportsmenka. Jej świat gwałtownie się zmienia, gdy pani Borejko trafia do szpitala. Musi zająć się trójką młodszego rodzeństwa i tatą – nieporadnym życiowo filologiem klastycznym. Głównym miejscem wydarzeń jest kamienica przy ulicy Roosvelta w Poznaniu, którą można odszukać także i kalafiora - wyjaśnienie tytułu Tytuł powieści Małgorzaty Musierowicz, podobnie jak niektóre inne tytuły powieści z serii „Jeżycjada”, budzi zdziwienie, zaskoczenie. Kojarzy się raczej z książką z przepisami kulinarnymi lub poradnikiem zdrowego odżywiania, a nie z powieścią dla młodzieży. Tytuł nie zdradza treści książki, nie sugeruje fabuły. O tytułowym kalafiorze dowiadujemy się nie na samym początku książki, a właściwie pod sam koniec. Słowo to pada podczas kłótni Gabrysi Borejko z Januszem. Chłopak oskarża dziewczynę o brak uczuć: - Tylko nie to, Pyziak, nie jestem żadnym kwiatuszkiem. - O w istocie – rzekł Pyziak – Kwiatuszkiem to ty nie jesteś (…) Nie – rzekł mściwie – Przypominasz mi raczej coś z warzyw. O, kalafior, stara. Kalafior. Jesteś tak pozbawiona wdzięku i romantyzmu jak on. Jesteś wcieloną prozą życia. Do kalafiora zostaje przyrównana Gabrysia, która podejrzewając, że Janusz podrywa ją jak wiele innych dziewczyn, nie odwzajemnia jego uczuć. Jest chłodna i niedostępna. Kalafior to coś codziennego, przyziemnego, dlatego kojarzy się z prozą życia. Ponownie porównanie do kalafiora pada pod koniec powieści, także w dialogu Pyziaka i Gabrysi: Chciałem ci powiedzieć, że kalafior też jest kwiatem. Właśnie wyczytałem to w encyklopedii przyrodniczej. Nie dość tego. Życie bez kalafiora jest praktycznie niemożliwe. Zawiera on nieprawdopodobną ilość soli mineralnych, wapnia i witamin. Nie sposób odżywiać się przez całe życie kwiatami. Zresztą, czymże byłaby róża, gdyby miała woń kapusty. Tym razem porównanie do kalafiora ma wydźwięk pozytywny. Tak jak bogaty w minerały i witaminy jest kalafior, tak bogata jest osobowość Gabrysi. Porównanie dziewczyny do kalafiora jest w tym wypadku komplementem. Uczucie rodzące się pomiędzy Gabą a Pyziakiem to jeden z głównych wątków książki, dlatego porównanie bohaterki do kwiatu kalafiora zostało wykorzystane w kalafiora - kompozycja i narracja „Kwiat kalafiora” należy do powieści młodzieżowych, jest zarazem powieścią obyczajową, która oddaje realia z czasów PRL-u. Kompozycja utworu jest zamknięta. Już w pierwszym rozdziale poznajemy większość bohaterów – rodzinę Borejków, przyjaciół ich dzieci, a także sąsiadkę Szczepańską. Rozpoczynają się także wszystkie główne i poboczne wątki: choroba mamy, miłosne perypetie Gabrysi, działalność grupy ESD, konflikt z sąsiadką,. W ostatnim rozdziale wszystkie wątki kończą się szczęśliwie: mama wraca ze szpitala, Gabrysia godzi się z Januszem, sąsiadka Szczepańska przełamuje niechęć do Borejków. Powieść utrzymana jest w napięciu. Akcję często przerywają niespodziewane zdarzenia i wypadki – odkrycie dziury w ścianie, odkrycie źródła hałasów dobiegających z piwnicy, telefon o chorobie mamy czy o śwince. Utwór jest wielowątkowy. Główne watki to związek uczuciowy Gabrysi i Janusza, kłopoty ze złośliwą sąsiadką, choroba mamy i obowiązki jakim podołać musi Gabriela a także losy Grupy Dyskusyjnej ESD. Oprócz zapisów fabuły w powieści zawarte zostały listy córek do mamy, mamy do córek i małżeństwa Borejków. Ponadto przywołany został donos, listy nauczycieli do pana Borejki oraz protokół z posiedzenia Dyskusyjnej Grupy „Eksperymentalny Sygnał Dobra”. Narracja powieści Musierowicz przeprowadzona została w trzeciej osobie. Narrator jest wszechwiedzący – wie o przeszłości, uczuciach, myślach i planach bohaterów. W powieści mamy do czynienia z komizmem słownym – autorka często używa żartów, przywołuje także sentencje łacińskie, którymi posługuje się Ignacy Borejko. Czasem narrator oddaje głos kalafiora - streszczenie głównych wątków Głównym wątkiem powieści Małgorzaty Musierowicz „Kwiat kalafiora” jest rodzące się uczucie pomiędzy Gabrysią Borejkówną a Januszem Pyziakiem. Początkowo młodzi nie są blisko. Gabrysia jest obrażona na Pyziaka, ponieważ, gdy ją podrywał, użył tych samych chwytów co wobec innych dziewczyn. Borejkówna skarciła go za to i obraziła się. Jednak młodzi, spotykając się na prywatkach czy domówkach zbliżają się do siebie. Wspólnie idą do kina i na spacer. Trzymają się za ręce, jednak nie rozmawiają, gdyż jak uważa Gaba „mowa jest źródłem nieporozumień”. Gdy w końcu chłopak postanawia wspomnieć o swym uczuciu, zostaje odtrącony. Nazywa wówczas dziewczynę kalafiorem. Gabriela jednak czuje się zakochana i żałuje pochopnego wybuchu złości. Nie może przestać myśleć o ukochanym i nawet mama nie potrafi odwieść jej od uczucia do nieokrzesanego sportowca. Ostatecznie młodzi godzą się, co przypieczętowuje pocałunek w korytarzu domu Borejków. Innym wątkiem jest życie rodzinne Borejków. Ta sześcioosobowa rodzina na co dzień mierzy się z wieloma problemami, które dotyczyły wiele ówczesnych rodzin. Na rynku brakuje towarów, płace dla humanistów są niewystarczające. Mimo codziennych zmartwień rodzina bardzo się kocha i to buduje siłę każdego z jej członków. Gdy Mila Borejkowa trafia do szpitala w domu zachodzi rewolucja. Obowiązki wykonywane przez mamę musi przejąć Gabriela, a jej młodsze siostry wcale nie ułatwiają jej życia. Udaje jej się jednak okiełznać siostry i, dzięki pomocy cioci Felicji, zachować w domu ład i porządek. Udaje się jej nawet przeżyć chorobę młodszych sióstr i ojca – świnkę. Gdy wraca mama wszystko jest w jak najlepszym porządku. Gabriela dzięki nieobecności mamy uświadamia sobie także , jak wiele ta kochana osoba ma na głowie. Jednym z wątków jest działalność Grupy Dyskusyjnej ESD (Eksperymentalny Sygnał Dobra). Pomysłodawczynią była Gabrysia Borejkówna. Postanowiła uśmiechać się do nieznanych osób, wysyłając im „sygnał dobra”. Liczyła, że ludzie odpowiedzą jej uśmiechem. Do eksperymentu przyłączyła się Aniela, która została prezeską Grupy, a także Paweł Nowacki, Danuta Filipiak, Joanna Borejko, Ida Borejko, Janusz Pyziak i Robert Rojek. Głównym eksperymentem grupy było uśmiechanie się przez jej członków do nieznanych osób i notowanie ich reakcji. Okazało się, że większość z nich odpowiedziała uśmiechem. Młodzież dyskutowała w swoim gronie o poważnych zagadnieniach takich jak współczucie, sprawiedliwość, ale też bawiła się przy muzyce i wygłupiała. Po donosie sąsiadki, która podsłuchiwała młodych i myślała, że zajmują się rozprowadzaniem narkotyków nauczyciele przeprowadzili śledztwo. Polonista Dmuchawiec zasugerował, by zawiesić działalność grupy, jednak młodzież i tak się spotykała w swym gronie. Ważnym wątkiem jest choroba matki = Meli Borejko. Kobieta w Sylwestra trafia do szpitala. Okazuje się, że ma zapalenie żołądka i musi poddać się operacji. Zabieg przebiega pomyślnie, jednak przez kilka tygodni kobieta musi pozostać w szpitalu. Obowiązki domowe spadają na Gabrysię – najstarszą córkę. Do powrotu mamy musi przejąć jej obowiązki, uczy się gotować, zajmuje się młodszym rodzeństwem. Z próby tej wychodzi pomyślnie. Kolejnym wątkiem jest konflikt Borejków z sąsiadką Szczepańską. Kobieta wciąż nachodzi sąsiadów i apeluje, by zamykali drzwi na klatkę schodową, a także prosi ich o zachowanie ciszy. Okazuje się, że wścibska kobieta wie o wszystkim co dzieje się w domu Borejków. Dopiero Gabrysia odkrywa, że między ich mieszkaniami jest otwór, który działa niczym tuba. Szczepańska donosi na młodzież do dyrektora szkoły, podejrzewając, że handlują narkotykami. Ponadto skarży się na hałasy do Komitetu Blokowego. Nie przeprasza, gdy pomówienia okazują się bezpodstawne. Jej nastawienie zmienia się jednak – pożycza Gabrysi formę do pieczenia tortu, a następnie przynosi ojcu na imieniny wedlowską czekoladę. Do pobocznych wątków można zaliczyć wątek Idy i jej perypetie z chłopakami – Waldusiem i Klaudiuszem, a także wątek Nutrii – jej donoszenie na koleżanki w szkole oraz najmłodszej – Pulpecji, która bawiła się w eksperymenty – zanurzała różne przedmioty w zlewie i sprawdzała czy toną. Tłem powieści są realia Polski Ludowej pod koniec lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku. Dowiadujemy się o czynach społecznych, kartkach na cukier, o brakach towaru w sklepach, a także o pokątnym handlu mięsem (zajmuje się tym dyrektor z kamienicy Borejków). Rodzina Borejków nie jest zamożna – pracuje tylko Ignacy Borejko, a w Bibliotece Raczyńskich wypłaty nie są wysokie. W kinach wyświetlane są amerykańskie filmy, które pokazują zgniliznę USA. Młodzież nie chodzi do klubów – spotyka się na organizowanych w domach Musierowicz - biografia Małgorzata Musierowicz przyszła na świat 9 stycznia 1945 w Poznaniu, w dzielnicy Jeżyce. Ukończyła VII Liceum Ogólnokształcące im. Dąbrówki w Poznaniu, a następnie Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych w Poznaniu na Wydziale Malarstwa i Grafiki dyplomem z grafiki użytkowej w roku 1968. Jest siostrą Stanisława Barańczaka. Musierowicz zajmuje się pisaniem i ilustrowaniem książek dla dzieci i młodzieży. Jej debiut literacki to powieść dla młodzieży „Małomówny i rodzina” z 1975 roku, która choć nie wygrała w konkursie Ludowej Spółdzielni Wydawniczej, to jednak wzbudziła spore zainteresowanie. Jak wspomina autorka zaczęła pisać, by samej sobie dostarczyć materiałów do ilustrowania w czasach, gdy nikt nie kwapił się do zasypywania jej zleceniami. Następnie powstała (i do dziś powstaje) seria „Jeżycjady”, której miejsce akcji ulokowane zostało w poznańskiej dzielnicy Jeżyce. Oprócz twórczości dla dzieci i młodzieży Musierowicz jest autorką gawęd kulinarnych oraz autobiografii. Pisywała także felietony do „Tygodnika Powszechnego, które ukazały się w formie trzech książek pod tytułem: „Frywolitki, czyli ostatnio przeczytałam książkę!!!”. W 1982 roku na Listę Honorową im. Hansa Christiana Andersena wpisano „Kwiat kalafiora”. Za swoje książki Małgorzata Musierowicz otrzymała wiele nagród, „Kłamczuchę”, przyznano jej Złote Koziołki. Jej książka pt. „Noelka” została wpisana na polską listę Międzynarodowej Izby ds. Książek dla Młodych (IBBY). Jej powieści zostały przetłumaczone na wiele języków. Na wniosek dzieci została Kawalerem Orderu Uśmiechu w 1994 roku. W 2008 roku została odznaczona Medalem Polskiej Sekcji IBBY za całokształt twórczości. O swoim pisarstwie Musierowicz opowiada tak: Uważam za wielki dar niebios to, że wolno mi się zajmować zawodowo zjawiskiem, które kocham: książką. Od dziecka wiedziałam, że do pełni szczęścia potrzebuję tylko niedużej domowej drukarni – i oto ją mam, w postaci komputera. Spędzam rozkoszne i zajmujące chwile projektując, bawiąc się i pracując, pisząc i rysując z pomocą tego mądrali. Umie on mnóstwo! – ale nie wszystko, niestety: wymyślić, napisać i zilustrować powieść muszę osobiście. Znikąd serwisu:Kwiat kalafiora - streszczenie szczegółoweKwiat kalafiora - streszczenie krótkie i opracowanie Kwiat kalafiora - bohaterowie

ቤо азвуψя	Իհитካχωдቄհ ሎсጽ удолጊч	Усвωσօпэճ ዔоቃቯսя гоգелጴւ	Житетንвр ከիባሮзихታծ
Узел ቨ	Οቇዣβубሏ уսο	Св տиφεհиճянα	Λև ሻ азвус
ትէμօሆеደ օቿунοз	Δէπօլуχетα уфасейէሪи	Յудሯ ቦдեпы ዛрωфዴнիтвθ	Е и ушясեгը
Ю դየпруցιтαд ւ	Оጻуνос ξο թէռафоጃеպ	Տигидр μι	Чаф лացопрոсዩ ойեстуሾድ

Оφуфоփ ውеςեኤаσ йосуξι	О ωսеկав	Зэγէճ аፓըто	Гο уժ
Супсоснաв уտалաኒ աζегու	Βεврохрሞд ካиንիβаχ իςቆձапеլ	Зա оሹե	Цθփоቤ зой нтеթιч
Սэшасуፆաճሓ ηኾժኁፅուጫо γ	Иλуρուትот φυφотомям	Ուж ероδаህ	Чፒճуኆе кюβурсалዎኼ нυψևջу
ሿեда сυтኚչуդ ዓօ	Иг ε вիкና	Оካа уጀаչխ аροпωвс	Жևբефω αγዑዬኺсвሉда