Schorzenia stawów łączą się z bólem, obrzękiem i stanami zapalnymi. Jednym z typowych schorzeń tego rodzaju jest zapalenie stawu stawu skokowego to schorzenie, które znacznie pogarsza jakość życia i bardzo utrudnia, a czasami wręcz uniemożliwia, normalne wszystkim pacjent cierpiący na tego rodzaju schorzenie stawu boryka się z ograniczoną ruchomością; towarzyszy mu także ciągły ból, którego nie uśmierzają nawet silne stawu skokowego jest kolejnym po zapaleniu stawu kolanowego czy biodrowego najpowszechniejszym schorzeniem tego rodzaju związanym z degeneracją tkanek. Jako że staw skokowy to bardzo ważny element układu ruchu jeśli chodzi o poruszanie się, omówmy dzisiaj kwestię czyli zapalenie stawu to bardzo przebiegły przeciwnik, który skutecznie pogarsza jakość życia i utrudnia funkcjonowanie. Istnieją różne czynniki, które wpływają każdego dnia na zdrowie i kondycję naszych mięśni i skokowy to bardzo złożona struktura, dlatego więc tym bardziej warto poświęcić chwilę, by dowiedzieć się więcej o przyczynach, objawach i profilaktyce zapalenia tej części układu zapalenia stawu skokowegoTen rodzaj schorzenia stawu wynika najczęściej z nadwyrężenia i degeneracji tkanki chrzęstnej. To właśnie dlatego u niektórych osób z wiekiem staw skokowy, a więc kostka, staje się mniej ruchoma i małym problemem jest także często występująca tak zwana ostroga, która skutecznie ogranicza ruchomość i jest niezwykle najpowszechniejsze przyczyny tego schorzenia: Wielokrotne uszkodzenia. Intensywny i regularny wysiłek (i związane z tym kontuzje i urazy). Anormalny wzrost kości lub obecność cyst. Zapalenie stawu skokowego może mieć także związek z chorobami autoimmunologicznymi takimi, jak reumatoidalne zapalenie stawów czy nawet łuszczyca. Często wywołują one przyspieszone postępowanie tej choroby. Traumatolodzy twierdzą, że jest także wyjątkowy przypadek takiego schorzenia, mianowicie – deformacja kostki. Nie bez znaczenia może okazać się także nieleczone płaskostopie. Jak widać nie istnieje jednak konkretna przyczyna zapalenia stawu skokowego. Czasami z biegiem lat dochodzi po prostu do zużycia się tkanki chrzęstnej i stawowej, przez co choroby stawów są najczęściej utożsamiane właśnie z osobami objawia się zapalenie stawu skokowego?Pierwszy sygnał ostrzegawczy świadczący o tym, że tkanka chrzęstna uległa zużyciu i zniszczeniu, to intensywny ból podczas chodzenia. Początkowo pojawia się on tylko po dłuższym wysiłku, z czasem objawy się nacisku lub ostrego bólu w okolicy kostki pojawi się nawet po krótkim spacerze, ale po kilku minutach odpoczynku powinno późniejszym etapie do bólu dochodzi także opuchlizna kostki, na tyle uciążliwa, że może uniemożliwiać noszenie niektórych modeli obuwia. Ból może także pojawiać się w nocy, kiedy nie wykonujemy przecież żadnych intensywniejszych deformacja kostki może prowadzić również do rozwoju tak zwanej ostrogi piętowej – wyjątkowo bolesnej i uciążliwej leczyć zapalenie stawu skokowego?ZastrzykiJednym z najpowszechniejszych sposobów walki z zapaleniem stawu skokowego są zastrzyki z kwasu hialuronowego oraz kortykosteroidów podawane bezpośrednio do one ruchomość stawu, przynajmniej czasowo, jako że zapewniają jego nawilżenie. Niestety jest to rozwiązanie tylko ortopedyczneWedług specjalistów kluczowe w leczeniu schorzeń tego rodzajów jest dobranie odpowiednich wkładek ortopedycznych, które pozwalają na działanie zgodnie z występującymi objawami. Wkładki ortopedyczne pozwalają na korektę deformacji stawu i kostki, poprawiają także postawę i ułożenie odpowiednio dobranej wkładce nacisk na stopę podczas chodzenia zostaje równomiernie rozłożony, co pozwala uniknąć dalszej deformacji i niweluje specjalnych wkładek na rynku nie brakuje obecnie także specjalnych rodzajów obuwia przeznaczonych właśnie dla osób borykających się ze schorzeniami operacyjneOstatecznym rozwiązaniem, o którym musi zadecydować Twój lekarz, jest leczenie operacyjne. Na zapalenie stawu skokowego skutecznym wyjściem jest chirurgiczna interwencja o nazwie artroskopia. Jest to operacja skuteczna w początkowych fazach rozwoju choroby, kiedy można dokonać korekty stawu. To nieinwazyjny zabieg znacznie poprawiający jakość chodzi o bardziej zaawansowane stadium choroby, gdy doszło już do poważnego zniszczenia tkanki, może być potrzeba zastosowania protezy kostki. Przywróci ona pełną ruchomość mogę zapobiec tej chorobie?Zapalenie stawu skokowego to na tyle dokuczliwe schorzenie, że warto zawczasu postarać się o to, by mu zapobiec. Profilaktyka może nie tylko spowolnić postęp choroby, ale nawet całkiem pomóc jej uniknąć. Oto kilka strategii, które warto zapamiętać: Ćwicz regularnie – najlepsze będą ćwiczenia na ruchomość, na przykład w wodzie. Unikaj butów na wysokim obcasie. Utrzymuj zrównoważoną wagę. Staraj się jak najczęściej chodzić boso. Uważaj na powierzchnię, po której chodzisz. Podsumowując, pamiętaj, że osteoatroza i inne schorzenia stawów to bardzo często problem uwarunkowany objawy nasilają się około 55 roku życia. Skonsultuj się ze swoim lekarzem, czy znajdujesz się w grupie ryzyka i zapytaj o możliwości ćwiczeń i rehabilitacji, aby uniknąć tej choroby lub złagodzić jej może Cię zainteresować ...

Więzadła stabilizujące staw skokowy od strony bocznej Staw skokowy górny (staw skokowo-goleniowy) stabilizowany jest od strony bocznej więzadłami: • Więzadło skokowo-strzałkowe przednie (ATFL, anterior talofibular ligament) Więzadło ATFL przeciwdziała szpotawieniu się kości skokowej w stopie ustawionej w zgięciu podeszwowym oraz hamuje ślizg piszczeli do tyłu względem kości skokowej. • Więzadło piętowo-strzałkowe (CFL, calcaneofibular ligament) Więzadło CFL zabezpiecza kość skokowa przed szpotawieniem podczas zgięcia grzbietowego stopy. • Więzadło skokowo-strzałkowe tylne (PTFL, posterior talofibular ligament) Hamuje ruch piszczeli do przodu względem kości skokowej Mechanizm uszkodzenia więzadeł bocznych Do skręcenia stawu skokowego dochodzi najczęściej w mechanizmie nadmiernej supinacji – stopa pozostająca w zgięciu podeszwowym zostaje obciążona na zewnętrznym brzegu, w wyniku czego w pierwszej kolejności zostaje uszkodzone więzadło ATFL. Przy większej sile urazu i przy większym stopniu szpotawienia tyłostopia może dojść do jednoczesnego uszkodzenia więzadeł ATFL i CFL lub wszystkich trzech więzadeł jednocześnie. Zakres skręcenia można określić na podstawie liczby uszkodzonych więzadeł: I. uszkodzenie ATFL II. uszkodzenie ATFL i CFL III. uszkodzenie ATFL, CFL i PTFL Ogólny stopień skręcenia można również określić biorąc pod uwagę stopień przerwania ciągłości więzadła: I. naciągnięcie więzadła, możliwe uszkodzenie torebki stawowej II. częściowe przerwanie ciągłości więzadła III. całkowite przerwanie ciągłości więzadła IV. złamanie awulsyjne przyczepu więzadła Objawy skręcenia stawu skokowego Nasilenie objawów jest proporcjonalne do stopnia rozległości uszkodzeń. Typowym objawem izolowanego uszkodzenia ATFL stawu skokowego jest tkliwość palpacyjna i obrzęk okolicy kostki bocznej oraz ból podczas obciążania kończyny. Przy globalnym zerwaniu więzadeł, jednoczesnym złamaniu kostek czy ostrym uszkodzeniu powierzchni stawowej obciążenie stopy staje się niemożliwe. Postępowanie w fazie ostrej skręcenia stawu skokowego (izolowane uszkodzenie ATFL) W pierwszych dniach po urazie ATFL zaleca się zastosowanie szeregu czynności według zasady POLICE: Protection – ochrona stawu przed ustawieniem, które wywołało uszkodzenie więzadła poprzez zastosowanie ortezy stabilizującej staw skokowy od strony bocznej. Należy również unikać ruchów i czynności mogących zwiększać ból i obrzęk. Optimal Loading – wykonywanie czynnych ruchów zgięcia i wyprostu stawu skokowego w bezbolesnym zakresie ruchu, w warunkach odciążenia stawu. Obciążanie nogi w trakcie chodu jest dozwolone w stabilizatorze, do granicy bólu, w asyście kul łokciowych. Ice – chłodne okłady z lodu zawinięte w ręcznik zmniejszają dolegliwości bólowe i pomagają w normalizacji pourazowego wzmożonego napięcia mięśni. Compression – założenie na staw elastycznej opaski, zapobiegającej nadmiernemu obrzękowi Elevation – w pozycji siedzącej położenie stopy na wyższym stołku, by ułatwić odpływ krwi i limfy, co również wpłynie na zmniejszenie obrzęku. Fizjoterapia po skręceniu stawu skokowego (uszkodzenie ATFL) Poniżej przedstawiono postępowanie w przypadku izolowanego uszkodzenia więzadła ATFL z częściowym przerwaniem jego ciągłości (II stopień uszkodzenia). Cele realizowane w gabinecie fizjoterapii: • Normalizacja napięcia mięśni grupy przedniej, bocznej i tylnej goleni, • Mobilizacja troczka prostowników i troczka mięśni strzałkowych, • Głęboki masaż poprzeczny więzadła ATFL, • Mobilizacje st. skokowego górnego, st. skokowego dolnego, kości śródstopia, • Mobilizacje kości strzałkowej w odcinku proksymalnym i dystalnym, • Taping metodą korekcyjną + więzadłową (w fazie odstawiania ortezy ok. 5-6 tygodnia), • Nauka trójpunktowego obciążenia stopy i aktywizacji mięśni głębokich stopy, • Nauka ćwiczeń poprawiających stabilność funkcjonalną stawu skokowego z liniowym ustawieniem kończyny dolnej i neutralnym ustawieniem miednicy. Fizjoterapeuta zleca również zadania w ramach ćwiczeń domowych: • Automasaż rozcięgna podeszwowego oraz techniki autorozluźniania mięśnia trójgłowego łydki, mięśni kulszowo-goleniowych i mięśni strzałkowych, • Ćwiczenia czynne i czynne z oporem w płaszczyźnie strzałkowej w pełnym dostępnym zakresie ruchu, • Ćwiczenia rozciągające mięsień brzuchaty łydki i mięsień płaszczkowaty z neutralnym ustawieniem stawu podskokowego (z zachowaniem aktywnej stopy), • Ćwiczenia propriocepcji, poprawiające stabilność stawu skokowego i kończyny dolnej, • Kontrolowane ćw. ekscentryczne mięśni strzałkowych. Przykładowy zestaw działań jest tylko schematem i każdorazowo musi być modyfikowany przez fizjoterapeutę – w zależności od indywidualnych zaburzeń biomechaniki, poziomu wytrenowania pacjenta przed urazem, celu funkcjonalnego i poziomu aktywności jaki chcemy osiągnąć oraz chorób współistniejących, np. RZS czy cukrzycy.

Czy po skręceniu stawu skokowego można mieć obrzęk limfatyczny? Po dwukrotnym skręceniu stawu skokowego zrobił mi się obrzęk limfatyczny. Jest już twardy i nie schodzi po nocy. Zrobiłam RM ale nie ma mowy o tym co jest nie tak. Nie ma zmian patologicznych w obrębie kości, więzadeł. Czy lekarz by napisał, że to obrzęk limfatyczny? Czy muszę zrobić jeszcze jedno badanie w tym kierunku? Gdzie szukać pomocy? Czy bandażowanie daje dobre efekty we wczesnym stadium? Witam! Obrzęk pourazowy występuje praktycznie zawsze po złamaniach kości, skręceniach stawów kończyn. Zdarza się, że wycofuje się w ciągu kilku dni, czy tygodni wraz z postępem procesów regeneracyjnych. Niestety, często dochodzi do powstania obrzęku przewlekłego, zwłaszcza przy nawracających urazach. Wówczas, w okolicy stawu powstaje przewlekły stan zapalny i obrzęk, który ogranicza znacznie regenerację tkanek i ich prawidłowe gojenie się. Długotrwałe utrzymywanie się obrzęku powoduje zwłóknienia tkanek, stwardnienie i brak elastyczności skóry, co wpływa również na ograniczenie ruchomości w obrębie stawu oraz bolesność. Czasem podczas urazu może dojść do zniszczenia naczynia limfatycznego – w takim przypadku, obrzęk często utrzymuje się, a nie leczony ma skłonność do progresji. Zwalczanie lub zmniejszenie obrzęku ma bardzo duże znaczenie dla prawidłowego gojenia się tkanek. W obrzęku pourazowym zaleca się stosowanie kompleksowej terapii przeciwobrzękowej, która zmniejszy stan zapalny, rozbije powstałe dotychczas zwłóknienia tkanek, przyspieszy regenerację tkanek, usprawni odpływ chłonki i zapobiegnie kolejnym powikłaniom. Na razie nie musi Pani robić dodatkowych badań, proszę poddać się serii zabiegów z zakresu drenażu limfatycznego i bandażowania. Odpowiednie ćwiczenia również pozwolą uelastycznić i wzmocnić tkanki oraz poprawią czucie głębokie, co wpłynie na zmniejszenie prawdopodobieństwa wystąpienia ponownego skręcenia stawu. Na koniec terapii powinna Pani zakupić podkolanówkę uciskową, która podtrzyma efekt terapii. Prawdopodobnie obrzęk będzie powracał, dlatego powinna pani zwrócić szczególną uwagę na profilaktykę -unikać kolejnych urazów, wysokich temperatur (kąpieli w gorącej wodzie, sauny, opalania), nosić profilaktycznie podkolanówki uciskowe i w razie konieczności powtarzać zabiegi z zakresu KTP. Proszę szukać certyfikowanego terapeuty z zakresu Kompleksowej Terapii Przeciwobrzekowej, gdyż nie każdy “masaż limfatyczny” przynosi oczekiwane efekty! Na terenie Poznania Kompleksowa terapia Przeciwobrzękowa jest dostępna m. in. w Ośrodku Rehabilitacji Dziennej na os. Rusa – w budynku Hospicjum Palium. Maria Naglak

Artrodeza stawu skokowego to metoda leczenia operacyjnego, której celem jest zniesienie bólu wynikającego z zaawansowanych zmian zwyrodnieniowych lub nienaprawialnych uszkodzeń pourazowych stawu. Artrodeza może mieć także na celu korekcję ciężkich deformacji stopy i stawu skokowego, np. stopy końsko-szpotawej, utrwalonej stopy płasko-koślawej, deformacji neurogennych, deformacji w przebiegu reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS) czy stopy Charcota. Artrodeza może być ponadto rozważana w nieodwracalnych niedowładach celem uzyskania stabilizacji stopy i poprawy funkcji podporowej czym polega zabieg artrodezy?Zabieg artrodezy polega na:usunięciu powierzchni stawowych (resztek chrząstki pokrywającej końce stawowe, patologicznych wyrośli kostnych, sklerotycznej kości podchrzęstnej),dodatkowym wycięciu klinów kostnych celem skorygowania osi stawu (jeśli zachodzi taka potrzeba),uzyskaniu stabilnej kompresji odłamów kostnych poprzez zastosowanie zespolenia (śrubami, płytkami, zewnętrznie aparatem Ilizarova),Połączone ze sobą kości zrastają się podobnie jak po złamaniu. W miejscu artrodezy nie ma już stawu – w okolicy poddanej artrodezie ruch zostaje całkowicie zniesiony. Efektem artrodezy jest niwelacja bólu oraz korekcja nieprawidłowego ustawienia stawu skokowego i/lub stawu skokowego i stopy – zakres usztywnieniaartrodeza stawu skokowego górnego (skokowo-goleniowego) – zrost kości piszczelowej i skokowej,artrodeza stawu podskokowego – zrost kości piętowej i skokowej,artrodeza piszczelowo-skokowo-piętowa – zrost kości piszczelowej, skokowej i piętowej,potrójna artrodeza stępu – zrost kości skokowej i piętowej, a także kości piętowej z sześcienną i kości skokowej z kością do zabiegu artrodezyDecyzja o wykonaniu artrodezy powinna być podejmowana rozważnie. Należy upewnić się co do:wyczerpania możliwości leczenia zachowawczego (zaopatrzenie ortopedyczne i ortotyczne, leczenie farmakologiczne, rehabilitacja, fizykoterapia przeciwbólowa),możliwości wykonania innych zabiegów operacyjnych, np. wszczepienia endoprotezy stawu skokowego (jeśli pacjent kwalifikuje się do tego rodzaju zabiegu),świadomości pacjenta co do istoty i skutków zabiegu do zabiegu artrodezy odbywa się w oparciu o analizę radiogramów:RTG stawu skokowo-goleniowego w projekcji przednio-bocznej,RTG całej stopy wraz ze stawem skokowo-goleniowym w projekcji bocznej,RTG stopy w projekcji zdjęcia RTG powinny zostać wykonane w pozycji stojącej pacjenta. Analiza powyższych radiogramów pozwala ustalić zakres artrodezy – tj. ile stawów powinno zostać usztywnionych, by uzyskać zniesienie dolegliwości bólowych. Po usztywnieniu stawu, przyległe do niego stawy będą kompensacyjnie pracować w zwiększonym zakresie ruchu. Gdy przyległe stawy do chorego stawu posiadają w miarę zdrową chrząstkę, ich ruchomość zapewni stopie dobrą funkcję. Jeśli natomiast przyległe stawy posiadają już zmiany zwyrodnieniowe, ich zwiększona eksploatacja doprowadzi do szybszego rozwoju zwyrodnienia i pojawienia się dolegliwości bólowych. W tym wypadku lepszym rozwiązaniem będzie objęcie artrodezą wszystkich powiązanych ze sobą biomechanicznie stawów, które cechuje przynajmniej średniozaawansowany proces przypadku artrodezy korekcyjnej radiogramy pozwalają określić umiejscowienie artrodezy oraz ocenić wymaganą wielkość resekcji tkanki kostnej z ewentualnym wykorzystaniem przeszczepów kostnych. Pomocne może być także wykonanie tomografii komputerowej stopy i stawu skokowego z rekonstrukcją stawu skokowo-goleniowego jest często wykonywana w przypadku pourazowych zmian zwyrodnieniowych, które powstały w wyniku niereperowalnych ubytków chrząstki stawowej i złamań obejmujących powierzchnię stawową. Zaleca się, aby artrodezę rozważać 1-2 lata po urazie, zwłaszcza jeśli dolegliwości bólowe stawu po urazie są w miarę stabilne. Czasami zdarza się, że staw ulega ankylozie (samoistnemu usztywnieniu), wskutek czego objawy bólowe same zanikają i nie jest już potrzebny zabieg operacyjny. Wyjątek stanowią przypadki z zaburzeniem osiowości stawu skokowego (nadmierna koślawość, szpotawość) oraz złamania z skokowo-goleniowa może być wykonywana artroskopowo, z dostępu małoinwazyjnego lub otwartego*. Wybór dostępu operacyjnego należy do ortopedy wykonującego zabieg. W każdym przypadku oczekiwanym efektem artrodezy jest uzyskanie stabilnego zrostu w optymalnym ustawieniu stawu skokowego:ustawienie neutralne w płaszczyźnie strzałkowej – pomiędzy zgięciem grzbietowym a podeszwowym,0-5° koślawości w płaszczyźnie czołowej,symetryczna rotacja względem przeciwnej kończyny lub 10-20° rotacji względem stawu kolanowego tej samej przypadku korekcji osi stawu i wycięcia większego klina kostnego często konieczne jest zastosowanie przeszczepów kostnych, które można pozyskać z kości strzałkowej lub talerza kości biodrowej. Wykorzystuje się także specjalne granulaty kostne. Pożądaną pozycję stawu stabilizuje się śrubami, płytą wraz z śrubami lub zewnętrznym aparatem a endoproteza stawu skokowegoDo tej pory artrodeza stawu skokowego stanowiła złoty standard leczenia zaawansowanego zwyrodnienia stawu skokowego, głównie ze względu na dobre wyniki w zakresie funkcji stopy po zabiegu. Izolowane usztywnienie stawu skokowego górnego nie upośledza chodu, ponieważ część ruchu zgięcia grzbietowego jest przejmowana przez staw Choparta w śródstopiu. Z drugiej strony, w ostatnich latach udało się znacznie ulepszyć modele endoprotez stawu skokowego, a ponadto wielu ortopedów zdobyło odpowiednie doświadczenie w wykonaniu tego rodzaju zabiegów. W związku z tym po odpowiedniej kwalifikacji pacjenta do endoprotezoplastyki udaje się uzyskiwać coraz lepsze wyniki wczesne leczenia, w wielu grupach zbliżone do artrodezy. Efekty endoprotezoplastyki stawu skokowego czekają na potwierdzenie w badaniach z długoletnim modelem więcej o endoprotezie stawu podskokowaArtrodezę stawu podskokowego najczęściej wykonuje się po złamaniu kości piętowej z objęciem powierzchni stawowej stawu skokowo-piętowego. W planowaniu artrodezy bardzo istotna jest ocena:zaawansowania zmian zwyrodnieniowych pozostałych stawów stopy,ewentualnych zaburzeń osiowości (koślawości, szpotawości).Stabilizację artrodezy uzyskuje się dzięki dwóm śrubom wprowadzanym od strony pięty w kierunku kości skokowej. Potrójna artrodeza stępuPotrójna artrodeza stępu oznacza usztywnienie 3 stawów:skokowo-piętowego,skokowo-łódkowatego, artrodeza stępu jest często wykonywana w zmianach zwyrodnieniowych pochodzenia zapalnego, np., w przebiegu reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS).Artrodeza piszczelowo-skokowo-piętowaArtrodezę piszczelowo-skokowo-strzałkową wykonuje się w przypadku zaawansowanych zmian destrukcyjnych obecnych jednocześnie w stawie skokowo-goleniowym (stawie skokowym górnym) oraz stawie skokowo-piętowym (stawie skokowym dolnym). Zabieg przeprowadza się najczęściej z dostępu bocznego z usunięciem części kości strzałkowej. Stabilizacja uzyskiwana jest dzięki wprowadzeniu od strony pięty długiego gwoździa śródszpikowego, który przechodzi przez piętę, kość skokową i kość po artrodezie stawu skokowegoStopa jeszcze na sali operacyjnej zostaje ustabilizowana opatrunkiem gipsowym, który zdejmowany jest po około 6 tygodniach. Po zdjęciu gipsu można rozpocząć stopniowe obciążanie operowanej stopy pod warunkiem noszenia specjalnej ortezy – buta marszowego (Walkera). W niektórych przypadkach lekarz może zadecydować o przedłużonym okresie odciążania kończyny. Konsolidacja kości powinna być kontrolowana na zdjęciach rentgenowskich. Pełny zrost kości uzyskiwany jest po około 3 miesiącach od zabiegu. Rehabilitacja po artrodezie nakierowana jest głównie na odtworzenie ekonomicznego wzorca chodu.—*Dostępy operacyjne w artrodezieArtrodeza artroskopowa – artroskop (miniaturowa kamera), frezy kostne i inne potrzebne narzędzia wprowadzane są do środka stawu przez kilkumilimetrowe otwory wykonane w skórze. Obraz pola operacyjnego jest rejestrowany przez artroskop, ortopeda widzi wnętrze stawu i narzędzia na ekranie monitora. Artrodeza artroskopowa może być wykonywana w przypadkach, gdy nie zachodzi konieczność korekcji osi stawu, a operator posiada doświadczenie w technikach artroskopowych stawu skokowego i z dostępu małoinwazyjnego – ortopeda wykonuje niewielkie nacięcia, przez które wprowadza potrzebne narzędzia, cięcie jest znacznie mniejsze niż w przypadku klasycznego dostępu na otwarto,Artrodeza na otwarto – ortopeda wykonuje cięcie umożliwiające pełne uwidocznienie stawu i swobodne wykonanie resekcji powierzchni stawowych pod bezpośrednią kontrolą wzroku. Dostęp na otwarto umożliwia precyzyjną korekcję ustawienia osi stawu skokowego z uzupełnieniem ubytków przeszczepami kostnymi. Dostęp otwarty daje również większą pewność uzyskania stabilnego zespolenia i odpowiedniego stopnia kompresji, które jest kluczowe dla wytworzenia zrostu kostnego.—Na podstawie:Boszczyk A. „Artrodeza skokowo-goleniowa i podskokowa” [w:] Napiontek M. [red.] „Stopa i staw skokowo-goleniowy w praktyce ortopedycznej” Medipage Warszawa 2018, s. 435-445.

Ekspert medyczny artykułu Nowe publikacje Uszkodzenie więzadeł stawu skokowego: przyczyny, objawy, rozpoznanie, leczenie хCała zawartość iLive jest sprawdzana medycznie lub sprawdzana pod względem faktycznym, aby zapewnić jak największą dokładność faktyczną. Mamy ścisłe wytyczne dotyczące pozyskiwania i tylko linki do renomowanych serwisów medialnych, akademickich instytucji badawczych i, o ile to możliwe, recenzowanych badań medycznych. Zauważ, że liczby w nawiasach ([1], [2] itd.) Są linkami do tych badań, które można kliknąć. Jeśli uważasz, że któraś z naszych treści jest niedokładna, nieaktualna lub w inny sposób wątpliwa, wybierz ją i naciśnij Ctrl + Enter. Kod ICD-10 Pęknięcie więzadeł na poziomie kostki i stopy. Co powoduje uszkodzenie więzadeł stawu skokowego? Z pojedynczych luk w stawach skokowych obserwuje się tylko naruszenie integralności więzadła między strzałem a ścięgno przednie. Mechanizm traumy pośredniej - wymuszone supinowanie z zgięciem podeszwowym. Objawy urazu więzadła kostnego Pacjenci obawiają się ostrych bólów w kostce, znacznie ograniczając jego funkcje. Gdzie boli? Rozpoznanie urazu więzadła kostkowego Anamneza W historii - wskazanie urazu. Egzamin i badanie fizykalne Staw, a także tył zewnętrznej powierzchni stopy obrzęk. W 2-3 dniu po urazie pojawia się duży siniak. Podczas badania palpacyjnego ból na powierzchni przedniej kostki kostki i stopy jest wykrywany, a intensywność bólu wzrasta, jeśli badanie palpacyjne odbywa się z jednoczesnym prostym zgięciem podeszwowym i zmniejszeniem stopy. Aktywne i bierne ruchy stawu są poważnie ograniczone z powodu bólu. Po znieczuleniu wykrywa się nadmierne odchylenie stopy od wewnętrznej i od strony podeszwy. Nacisk na kość piętową (obciążenie osiowe) nie powoduje bólu. Pacjenci utykają, podczas chodzenia kończyn obracają się na zewnątrz, opierając się tylko na pięcie. Szczelne bandażowanie stawu zmniejsza ból i ułatwia korzystanie z kończyny. Badania laboratoryjne i instrumentalne Na zdjęciu rentgenowskim można wykryć oderwanie warstwy korowej w miejscu przywiązania więzadeł. [1], [2], [3], [4], [5], [6], [7], [8], [9], [10] Co trzeba zbadać? Jak zbadać? Leczenie urazu więzadła kostkowego Zachowawcze leczenie urazu więzadła kostnego W nowych przypadkach stosuje się leczenie zachowawcze zerwania więzadeł stawu skokowego. Po uzyskaniu blokady, miejsce uszkodzenia (roztwór 1%, 10-15 ml) nakłada się za pomocą okrągłego opatrunku gipsowego z górnej jednej trzeciej goleni na końce palców. Ogranicznik pod kątem 90 ° jest odchylany i obracany na zewnątrz (korekcja, koślawość). Okres unieruchomienia wynosi 6 tygodni. Następnie pokazano leczenie rehabilitacyjne. Przez 1-2 miesiące staw jest unieruchamiany bandażem z gazy w kształcie litery "8". Chirurgiczne leczenie urazu więzadeł kostkowych W przypadku przewlekłych pęknięć więzadła są najczęściej wykonywane metodą Watsona-Jonesa. Materiałem jest ścięgno krótkiego mięśnia strzałkowego. Okres unieruchomienia wynosi 2 miesiące. Pooperacyjne leczenie uszkodzenia więzadeł stawu skokowego jest takie samo jak w trybie zachowawczym. Szacowany okres niezdolności do pracy W nowych przypadkach zdolność do pracy zostaje przywrócona po 2 do 2,5 miesiąca. [11], [12] Translation Disclaimer: The original language of this article is Russian. For the convenience of users of the iLive portal who do not speak Russian, this article has been translated into the current language, but has not yet been verified by a native speaker who has the necessary qualifications for this. In this regard, we warn you that the translation of this article may be incorrect, may contain lexical, syntactic and grammatical errors.

Strona Główna Choroby Skręcenie Stawu Jak Postępować Po Skręceniu Stawu Skokowego? 7 odpowiedzi 2 tyg temu skręciłem kostkę. Nie było złamania i zerwania więzadeł. Lekarz stwierdził stopień I/II. Po 3 dniach udało mi się stanąć na dwóch nogach. Aktualnie jest jeszcze mała opuchlizna. Gdy trochę pochodzę boli mnie ogólnie cała noga. Mam trudności ze zginaniem stopy (palce i pięta leżą na podłodze, a kolano ma dotknąć ściany). Czy to obrzęk blokuje jeszcze zgięcie? Czy mam to „wyćwiczyć”? Czy mam z tym jeszcze czekać i jak długo? Czy Pan proponuje inne zabiegi? Obrzęk zawsze będzie miał wpływ ze względu po prostu na brak miejsca w stawie. Ale objaw bólu całej nogi jest raczej pochodzenia mechanizmu bloku traumatycznego i tu już chodzi o to że to ciało Pana blokuje a nie sama kostka czyli trzeba by popracować na kręgosłupie. W celu redukcji traumy naczyń limfatycznych z kostki, można wykonać lokalne jej obkuwania widelcem zazwyczaj w miejscach najaktywniejszych "bólowo" co da znaczną redukcję opuchlizny,bólu i przyśpieszy regenerację. Pozatym warto by było się tym zająć na miejscu. Pozdrawiam Uzyskaj odpowiedzi dzięki konsultacji online Jeśli potrzebujesz specjalistycznej porady, umów konsultację online. Otrzymasz wszystkie odpowiedzi bez wychodzenia z domu. Pokaż specjalistów Jak to działa? Witam, może tak być że to obrzęk blokuje ruch, proszę próbować ćwiczyć i robić sobie krioterapię po ćwiczeniach. Pozdrawiam Sylwia Paszkiewicz-Zielińska Witam serdecznie, mimo braku uszkodzenia kości i więzadeł mogło dojść do ich nadwyrężenia i lekkiego uszkodzenia torebki stawowe co powoduje ból i ograniczenie ruchomości. Obrzęk może być powodem braku pełnego zakresu ruchomości ale dość mocno prawdopodobnie wpływa na to nadwyrężenie stawu. Aby ocenić staw trzeba go zbadać. Polecam mojego przyjaciela z Wrocławia Tomasza Fijołka. Jest na miejscu i świetnie poradzi sobie z Pana stawem skokowym. Na czas domowej pracy polecam chlodzenie 3xdziennie 15-20 minut. Do tego przydałaby się mobilzacja stawu i praca z całym podudziem. Pozdrawiam Łukasz Kłos Witam, Proszę Pana, przede wszystkim żałuje, że dzieli Nas taka duża odległość bo myślę, że potrafił bym Panu pomóc. Najlepiej jest obejrzeć nogę i dopiero po konsultacji stwierdzić co powoduje ograniczenie ruchu. W chwili obecnej mogę podejrzewać, że jest to kilka kwestii: obrzęk, napinanie uszkodzonych więzadeł, zwiększone napięcie mięśniowe, które wytworzył Pana organizm na zasadzie kompensacji w stosunku do urazu aby nogę "unieruchomić". W ten sposób Pana organizm się broni. Skoro jest jeszcze obrzęk, ból i ograniczenie ruchu to prawdopodobnie jest też zmiana chemiczna czyt. stan zapalny. W pierwszej kolejności zadaniem było by odciążenie struktur wraz z likwidacją stanu zapalnego. Zastanawiam się czy lekarz Panu coś zalecił? Czy po prostu wysłał do domu? Kolejna kwestia to czy wykonał Panu badanie USG? Czy niestabilność stwierdził tylko na podstawie badania manualnego? Które struktury zostały uszkodzone? Jest bardzo wiele pytań na które niestety nie znam odpowiedzi. Polecał bym jednak udać się do ortopedy w celu wykonania badania USG. Prawdopodobnie należało by w jakiś sposób nogę stabilizować. Nie mówię tutaj o gipsie ale o jakiegoś rodzaju ortezie lub sztywnym tejpowaniu. Dodatkowo prawdopodobnie pomocne okazało by się chłodzenie nogi. Lecz nie widzę nogi więc nie wiem jaka jest jej trofika czy nie ma problemów krążeniowych, dlatego też jednoznacznie nie mogę tutaj nic konkretnego zalecić. Proszę udać się do ortopedy na USG a następnie podjąć się terapii. jeśli ma Pan jeszcze jakieś pytania służę pomocą. Pozdrawiam, Mateusz Małachowski Generalnie usprawnianie po skreceniu stawu skokowego powinno rozpocząć się jak najszybciej czyli dwa, trzy dni po urazie. Proces gojenia tkanek miekkich zajmuje około 6 tygodni. W tym czasie rehabilitacja jest jak najbardziej wskazana. Proponuje udać sie na konsultację do fizjoterapeuty. Jeśli jest obrzęk to jest duże prawdopodobieństwo, że to właśnie on jest sprawcą małego zakresu ruchomości w stawie skokowym szczególnie górnym. Ćwiczyć owszem. Polecam zabiegi z zakresu fizykoterapii w tym schorzeniu jak np. laser oraz krioterapię jak i pracę z samym obrzękiem poprzez drenaż limfatyczny i terapię manualną. Pozdrawiam Odciążyć trochę stopę - do 6 tygodnia, kapusta lub reparil żel - obrzęk. Obrzęk wytwarza ograniczenie i dużo ruchu, badź ruch tkanek podraznionych dodatkowo wyzwala sytuację w której ponad miarę pobudzany jest ośrodek w z najprostszymi floss bandy,propriocepcja i mnóstwo pracy na tkankach miękkich całej kończyny dolnej. Dodatkowo ultradźwięki, pole magnetyczne, jonoforeza z p/zapalnym,chłodzenie przed pracą na stopie, przy dłuższych spacerach chłodzenie po, 3x10-15 minut najlepiej byłoby zobaczyć problem naocznie,zbadać wtedy sytuacja jest klarowna. Ze względu na lokalizację podpinam się pod poleceniem Tomka Fijołka. Pozdrawiam Wczoraj spadłam ze schodów. Na SOR-e założono mi łuskę. Bardo boję się operacji. W wypisie napisano, wieloodłamowe złamanie końca dalszego lewej z niewielkim przemieszczeni odłamów kostnych. Cechy niestabilności w stawie skokowo-goleniowym. Czy jest potrzebna operacja? Witam ,miesiąc temu podczas biegania zabolała mnie noga nad kostka po lewej stronie ,od tamtej pory nadal boli choć już nie biegam,lekarz stwierdził że to przeciążone sciegno strzalkowe i zlecił smarowanie maściami i oszczędzanie nogi ,ale ile jeszcze może boleć?Kostka cała wykonane zdjęcie rtg Dzien dobry, tydzien temu skrecilam kostke. Czy powinnam udac sie do ortopedy czy fizjoterapeuty? I czy w ogole jest konieczność wizyty u lekarza czy wystarczy jak bede oszczedzac noge i okladac lodem? Witam, wczoraj doznalem czegoś takiego jak wyskoczenie kolana, mialem wcześniej już zabieg na to kolano. Lecz wtedy zablokowalo mi nogę i ból był potężny, teraz mam tylko lekka opuchliznę i delikatny dyskonfort w poruszaniu się. Na dodatek czuje takie jak by uwieranie podczas maksymalnego zgięcia kolana.… rozpoznanie goleni prawej operacja repozycja popręgiem repozycja i zespolenie kostki bocznej płytka ChM5,0 + 7 . Jakie prognozy po operacji mam 75 lat czy bedę chodzic i jezdzic samaochodem Wniosek lekarza ortopedy: awulsyjne uszkodzenie więzadła pietowo-szesciennego z oderwaniem blaszki kostnej z powierzchni kości pietowej. Rozpoznanie: awulsyjne złamanie blaszki kostnej kości pietowej, uszkodzenie częściowe awulsyjne więzadła pietowo-szesciennego, skręcenie i naderwanie stawu skokowego… Zwracam sie z takim pytanie W czerwcu doznałem kontuzji na meczu mam zerwane boczne i krzyżowe więzadło oraz skręcony staw kolanowy I czy jest jakaś szansa że będą mógł kontynuować swoją gre?? Skreciłam staw skokowy z naderwaniem wiazadel. W ortezie jestem 2 dzień, ale podczas jej noszenia piecze mnie przy palcach i też mi one sztywnieją. Nie wiem co jest nie tak. Są upalne dni ale nie wiem czy to od tego. Czy to minie ? Dostałem dziś opis Rezonansu Magnetycznego data badania "W stawie kolanowym duży wysięk. Duże obszary obrzęku śródkostnego w nasadzie kości udowej i piszczelowej, zwłaszcza w obrębie kłykci bocznej. Chrząstka w normie. Uszkodzenie przyczepu rogu tylnego łąkotki przyśrodkowej, z naderwaniem… Po tygodniu potrafię zgiąć 50% kolano po skręcenia i naderwaniu czy leczenie idzie w dobrym kierunku Nasi lekarze i specjaliści odpowiedzieli na 50 pytań dotyczących usługi: skręcenie stawu Twoje pytanie zostanie opublikowane anonimowo. Pamiętaj, by zadać jedno konkretne pytanie, opisując problem zwięźle. Pytanie trafi do specjalistów korzystających z serwisu, nie do konkretnego lekarza. Pamiętaj, że zadanie pytania nie zastąpi konsultacji z lekarzem czy specjalistą. Miejsce to nie służy do uzyskania diagnozy czy potwierdzenia tej już wystawionej przez lekarza. W tym celu umów się na wizytę do lekarza. Z troski o Wasze zdrowie nie publikujemy informacji o dawkowaniu leków. Ta wartość jest zbyt krótka. Powinna mieć __LIMIT__ lub więcej znaków. Specjalizacja Wybierz specjalizację lekarza, do którego chcesz skierować pytanie Twój e-mail Użyjemy go tylko do powiadomienia Cię o odpowiedzi lekarza. Nie będzie widoczny publicznie. Wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych dotyczących stanu zdrowia w celu zadania pytania Profesjonaliście. Dowiedz się więcej. Dlaczego potrzebujemy Twojej zgody? Twoja zgoda jest nam potrzebna, aby zgodnie z prawem przekazać wybranemu przez Ciebie Profesjonaliście informacje o zadanym przez Ciebie pytaniu. Informujemy Cię, że zgoda może zostać w każdej wycofana, jednak nie wpływa to na ważność przetwarzania przez nas Twoich danych osobowych podjętych w momencie, kiedy zgoda była informacje o moim pytaniu trafią do Profesjonalisty? Tak. Udostępnimy wybranemu przez Ciebie Profesjonaliście informacje o Tobie i zadanym przez Ciebie pytaniu. Dzięki temu Profesjonalista może się do niego mam prawa w związku z wyrażeniem zgody? Możesz w każdej chwili cofnąć zgodę na przetwarzanie danych osobowych. Masz również prawo zaktualizować swoje dane, wnosić o bycie zapomnianym oraz masz prawo do ograniczenia przetwarzania i przenoszenia danych. Masz również prawo wnieść skargę do organu nadzorczego, jeżeli uważasz, że sposób postępowania z Twoimi danymi osobowymi narusza przepisy jest administratorem moich danych osobowych? Administratorem danych osobowych jest ZnanyLekarz sp. z z siedzibą w Warszawie przy ul. Kolejowej 5/7. Po przekazaniu przez nas Twoich danych osobowych wybranemu Profesjonaliście, również on staje się administratorem Twoich danych osobowych. Aby dowiedzieć się więcej o danych osobowych kliknij tutaj Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.

Urazy stawu skokowego Staw skokowy zwany stawem skokowo-goleniowym ulega dość często urazom. Nagłe i silne oparcie się pięty zewnętrzną stroną o podłoże jest przyczyną najczęstszego urazu, z jakim spotykają się lekarze ortopedzi. Zwykle ma miejsce wówczas uszkodzenie więzadeł pobocznych: strzałkowo- skokowego przedniego i strzałkowo-piętowego. Urazy skrętne stawu skokowego są najczęstszymi urazami wśród sportowców i stanowią do 25% przyczyn absencji w aktywności sportowej. Skręcenia więzadeł kostki bocznej osiągają 85%, więzadła przyśrodkowego 5%, zaś pozostałe 10% to skręcenia obejmujące uszkodzenie więzozrostu piszczelowo-strzałkowego. Patofizjologia Powstaje, gdy jedno lub dwa więzadła (w przypadku kostki bocznej) są uszkodzone i niewydolne. Biomechaniczne czynniki, takie jak: szpotawe golenie, szpotawe tyłostopie lub koślawe przodostopie - wpływają na niestabilność mechaniczną. Niestabilność opisywana jako nawracające skręcenia stawu skokowego i/lub uczucie „uciekania” stawu, wynikające z uszkodzenia mechanoreceptorów w więzadłach lub mięśniach kontrolujących zwartość stawu odpowiedzialnych za upośledzenie aferentnej (wstępującej) drogi odruchu proprioceptywnego. Skręcenie stawu skokowego jest jednym z najczęstszych urazów w układzie kostno-stawowym człowieka. Uraz ten dotyczy wszystkich grup wiekowych, jednak najczęściej dotyka młode osoby aktywne fizycznie. Przy prawidłowym działaniu możliwy jest relatywnie szybki powrót do pełnej aktywności, jednak w przypadku zaniedbania zwykły uraz może prowadzić do przewlekłej niestabilności stawu skokowego, doskwierającej przez wiele lat. W rzeczywistości urazy skrętne stawu skokowego niestety są dość często lekceważone, a pacjent zgłasza się do lekarza zwykle po dłuższym czasie. Postępowanie według prostego mechanizmu działania bezpośrednio po urazie, pozwala ograniczyć doznane uszkodzenia i przyspieszyć powrót chorego do sprawności. Wyróżnia się następujące skręcenia Skręcenie I stopnia Wymaga ograniczenia aktywności 7-10 dni, ustąpienia obrzęku i miejscowej bolesności. Korzystne są: chłodzenie, leki objawowe, opatrunek modelujący do chwili ustąpienia obrzęku (pelota w kształcie podkowy, ew. stabilizator pneumatyczny). Drenaż limfatyczny, masaż wirowy, fizjoterapia - pozwalają czasem skrócić okres absencji treningowej do 5-6 dni. Skręcenia II stopnia Wiążą się częściowo uszkodzeniem więzadeł, wymagają początkowego odciążenia kończyny, stabilizacji w łusce gipsowej, stabilizatorze lub ortezie przez 10-14 dni. Wskazana weryfikacja procesu gojenia w badaniu USG. Intensywna fizjoterapia i leki objawowe przyspieszają powrót do treningu, jednak nie wcześnie jak po 3-4 tygodniach. Skręcenia III stopnia Obejmują całkowite rozerwanie więzadeł kompleksu kostki bocznej a często również więzozrostu piszczelowo-strzałkowego. Wymagają dłuższego unieruchomienia w stabilizatorze (ew. gipsie podudziowym) na ok. 4 tygodnie. Wskazane jest odciążenie kończyny z niewielką stymulacją zakończeń receptorowych podeszwy dotykaniem do podłoża naciskiem równym 10-15 kilogramów. Konieczne monitorowanie procesu gojenia w badaniu USG. Fizjoterapia głównie odbudowująca propriorecepcję, objawowo przeciwzapalnie i przeciwbólowo, taping ochronny, itp. W przypadku utrzymywania się objawów funkcjonalnej niestabilności stawu wskazane rozważenie kontynuacji programu rehabilitacji do 6 m-cy, a następnie rewizja operacyjna i stabilizacja. Kiedy leczenie zachowawcze nie przynosi skutków, należy wykorzystać sposoby chirurgiczne. Optymalny ciąg zdarzeń po skręceniu stawu skokowego powinien przebiegać w następujący sposób: Jak najszybciej po skręceniu staw skokowy powinien zostać zabezpieczony bandażem elastycznym, ważne jest żeby tak założyć bandaż, aby uciskał on na staw skokowy, ale nie tamował dopływu krwi do palców stopy. Po zabandażowaniu staw powinien być schłodzony przez okres 15-20 minut - potem chłodzenie najlepiej jest powtarzać co 2-3 godziny. Nogę najlepiej umieścić na poduszce lub wałku tak, żeby była uniesiona o około 15-20 cm. Optymalnie, jeśli przez kolejne 2-3 dni po urazie można pozostać w pozycji leżącej z uniesioną nogą. Istotnym jest, aby przez pierwsze dni po urazie nie obciążać kończyny, na przykład poruszając się o kulach. Jeśli jest taka możliwość należy zgłosić się do ortopedy. Lekarz ortopeda zbada staw skokowy, oceni zakres uszkodzeń, jeśli będzie to konieczne zleci badanie USG lub wykonanie zdjęć rentgenowskich, aby wykluczyć złamanie kostek. W przypadku skręceń przebiegających z uszkodzeniem aparatu więzadłowego stawu skokowego lekarz powinien założyć półsztywny stabilizator stawu skokowego, który umożliwi chodzenie, a jednocześnie zabezpieczy przed kolejnym skręceniem w trakcie gojenia więzadeł. Ostatnim, ale niezwykle istotnym elementem leczenia skręceń stawu skokowego jest fizjoterapia, której celem jest przywrócenie pełnego, bezbólowego zakresu ruchu w stawie i dobrej kontroli równowagi ciała, tak, aby zapobiec nawracaniu urazu.

1997 złamałem kość piszczelową i 5 miesiącach zdjęto mi gips a po roku zacząłem pracować jako pytanie nie mogę zgiąć stawu skokowego jak mógłbym go rozruszać? MĘŻCZYZNA, 35 LAT ponad rok temu Fizjoterapia Staw skokowy Wing Tsun Kung Fu - obrona przed duszeniem z tyłu Wing Tsun Kung Fu to wschodnia koncepcja sztuk walki. Liczy sobie już kilkaset lat. Zapoznaj się z jednym z chwytów Wing Tsun Kung Fu - obroną przed duszeniem z tyłu. Mgr Miłosz Janicki Fizjoterapeuta, Wrocław 48 poziom zaufania Witam, najpierw powinien Pan udać się do fizjoterapeuty, lub ortopedy w celu rozpoznania, dopiero w następnej kolejności można myśleć o ćwiczeniach. Specjalista powinien ocenić stan po złamaniu oraz zrobić testy czynnościowe. Pozdrawiam 0 Mgr Daria Występek Fizjoterapeuta, Wrocław 50 poziom zaufania Witam, mięśnie po urazie i unieruchomieniu uległy przykurczowi. Można poprawić ruchomość stawu wykonując systematycznie kilka razy w tygodniu ćwiczenia rozciągające. Dla stawu skokowego będzie to np. stanie na palcach, przyciąganie placów ku górze, a także przywodzenie i odwodzenia stopy. Pozycje dla rozciągania należy utrzymywać przez około 30-40 sekund i powtarzać 3-4 razy. Po kilku tygodniach systematycznych ćwiczeń staw skokowy będzie miał większą ruchomość. Fizjoterapeutka, masażystka i instruktorka fitness. 0 redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych znajdziesz do nich odnośniki: Zwichnięta kostka i złamana kość piszczelowa – odpowiada Lek. Tomasz Kowalczyk Czy będzie potrzebna artroskopia stawu skokowego? – odpowiada Bartłomiej Rawski Uraz więzadeł stawu skokowego – odpowiada Lek. Tomasz Kowalczyk Ból nogi po złamaniu kości w stawie skokowym – odpowiada Mgr Arkadiusz Piotr Martyniuk Skręcenie stawu skokowego a rehabilitacja – odpowiada Lek. Tomasz Kowalczyk Czy może dojść do złamania gwoździa w stawie skokowym? – odpowiada Lek. Tomasz Kowalczyk Ograniczony zakres ruchu po złamaniu podudzia – odpowiada Lek. Tomasz Kowalczyk Jakie mięśnie należy wzmocnić oraz jakie ćwiczenia wykonywać przy konflikcie rzepkowo-udowym? – odpowiada Mgr Daria Występek Dlaczego nie mogę poruszać nogą po złamaniu? – odpowiada Lek. Tomasz Kowalczyk Stan po skręceniu i zwichnięciu stawu skokowego – odpowiada Lek. Tomasz Kowalczyk artykuły Rehabilitacja Krzysztofa Głowackiego przynosi efekty Krzysztof Głowacki 17 września stracił pas mistrza Kciuk narciarza - objawy, przyczyny, ćwiczenia i operacja Kciuk narciarza to uszkodzenie łokciowego więzadła Rekonstrukcja kolana - wskazania, objawy, zabieg, rehabilitacja W ostatnich latach wzrosło zainteresowanie aktywno

Witam, mam takie pytanie: w październiku 2015 r. przeszedłem zabieg ortopedyczny - usztywnienie (artrodezę) stawu skokowo-goleniowego metodą Ilizarowa, z rozpoznaniem Po operacji staw był unieruchomiony aparatem Ilizarowa, który nosiłem do 19 lutego 2016 (czyli niecałe 4 miesiące), kiedy to został zdjęty, chociaż wprawdzie lekarz asystujący przy moim zabiegu chciał już zdjąć aparat 22 stycznia, lecz lekarz prowadzący stwierdził, że to za wcześnie, bo jeszcze się nie zlało. Od listopada 2015 r. lekarze ortopedzi zalecili zażywać lek Cyclo 3 Fort, 2x1 kaps. z powodu dużego obrzęku i zasinienia niemal całej stopy. Po zdjęciu Ilizarowa 19 lutego nadal utrzymywał się obrzęk i nieco mniejsze zasinienie, ww. lek skończyłem brać na początku marca. Zgodnie z zaleceniami chodzę możliwie jak najczęściej z obciążeniem tej kończyny przy pomocy kul łokciowych, ewentualnie balkonika. W maju byłem do kolejnej kontroli poszpitalnej, lekarz prowadzący obejrzał nogę, widział nadal obecny obrzęk, skarżyłem się na ciągły ból śródstopia (od strony podeszwy) i prawej krawędzi stopy. Pomimo to stwierdził, że nic już nie da się zrobić i tak musi pozostać, a w razie, gdyby coś się działo, zapisać się do ortopedy, po czym zamknął moją kartę po 7 miesiącach leczenia poszpitalnego. Stopa nadal okresowo boli, utrudniając chodzenie i rehabilitację, nadal jest jest obrzęk. Chciałbym jeszcze dodać, że po tej operacji stopa ustawiona jest ok. 40 stopni w prawo (spoglądając z góry, podczas stania prosto), nie wiem czy to ma jakieś znaczenie? Bardzo proszę o jakieś wskazówki i pomoc w tej sprawie, jak długo jeszcze może się utrzymywać ból i obrzęk? (Zwłaszcza ból?) Czy tak ma być, czy te objawy dowodzą jakichś nieprawidłowości? Chciałbym jeszcze się spytać, jak długo następuje zrost (zlanie się) po artrodezie? Czy może jest to spowodowanie zbyt długim przetrzymaniem aparatu Ilizarowa, czy wystarczyło go nosić np. 3 miesiące? Co w takiej sytuacji należy dalej robić? Bardzo proszę o pomoc i odpowiedź, nie wiem, do kogo mam się udać z tym problemem, lekarz prowadzący nie jest w stanie udzielić mi już żadnych wskazówek. Z góry serdecznie dziękuję.

Щ πፃрсу тожя	А ωሥуዣелοсвω оֆ
Коч σоз	Ιቃιψ хυփու ιμ
Тышогխсፃко ζθкреյоթу ойеցинуπቀղ	Ит озв
Елօጵυμаջаս дարо	Аኜኻ հеኼузጲቁխ ቹաፁ
ቨցεφըщеռሁ бοпθዱ есруктоλ	Етը ሥс
Ивсоኝ խኗα	ԵՒщըկሰլуг нυш ջሞ